• 22 февруари 2018
  • Вести денес: 69

Може ли некој да се сети кога времињата не биле лоши, а парите - скудни? Со оваа реторичка мисла на познатиот американски есеист Ралф Валдо Емерсон, во јуни 2004 година почнува една моја колумна посветена на беспарицата, на кризата, на агонијата, на тезите дека Македонија пати од недостиг од капитал од странство, бидејќи локалната економија не акумулира. Иако не сум економист, можеби пресмело, тогаш таа теза ја оценив како „фатално стерилна“. Еве неколку фрагменти од таа колумна:

„Малку логика. Веруваме дека од некоја мистична причина - историска омраза, планетарен заговор, што ли - странците, кои најмалку половина век функционираат по волтеровската максима ‘кога парите се во прашање, сите сме од иста религија’, едноставно не сакаат да знаат дека на мапата на Европа постои една мала нација што чека да се ‘прекрсти’ и да почне економски да се развива. Чудно.
И малку искреност, молам. Сме се запрашале ли некогаш дали сме луѓе на кои вреди човек да им позајми пари? Позајмуваме сто и ја пружаме раката небаре сме просјаци, а не луѓе решени да направиме сто и едно, едно за себе. Сме се запрашале ли искрено дали сме навистина способни да вратиме, да ‘акумулираме’, да бидеме успешни?

Во оваа земја има малку успешни луѓе. Не се тоа среќниците чија судбина најсликовито ја раскажува народната ‘на ќораво пиле Господ гнездо му прави’. Не се тоа ни нашите Робинхудовци. Зборувам за навистина успешни луѓе. Познавам неколкумина. Знаете ли што им е заедничко? Сите се ведри и духовити. Победници среде криза. Не чекаат странски кредити. Имаат идеи што раѓаат пари. Нивната филозофија е едноставна: не агонизирај, организирај!

Пари - има. Свежи, домашни евра. Македонците ги вложуваат во тули (недвижности) и во автомобили. Нема проекти, идеи, визии, дух. Нема амбиент за бизнис. Сите чекаме или да ни се урне плафонот над главите или некој да ни инјектира капитал директно во нашите паричници, додека уживаме во пладневната сиеста, во агоничната поза на жртви, што е само беден изговор за нашата мрзеливост на духот“.

Ете, така ја доживував Македонија пред 12 години. И пред тоа, а богами и потоа. Сега, новата влада на Заев навестува коперникански пресврт. Ајде да видиме дали ќе биде така. И не само да видиме – туку и да се потрудиме и ние малку. Да не бидеме само мрзеливи позери. 

ОСТАНАТО ОД КОЛУМНИ

Заложничка драма

Патот до пеколот е секогаш поплочен со добри намери, како што рече еден плочкар, кој не го сфати вицот.

Како „малиот Мицковски“ ја замислува политиката

Се плашам дека овој или кратко ќе трае или неславно ќе заврши. Можеби и двете.

Пачавра - писание

Оние 200 будали се чини се турнати напред само да ја брануваат јавноста и да ги оттргнат погледите од тајните планови и инфилтрации што се случуваат вон вниманието на критичката заедница. Тие се одамна прочитана книга-пачавра.

Корупција – темно петно на политиката

Како и сè друго и во оваа сфера постои друга страна од моралноста, која, без оглед за каков општествено-политички систем станува збор, и без оглед на исклучоците од правилото, се јавува како константа - Моќта опива!

Идентитет и клаустрофобија

доколку се постигне договор (меѓународен), тоа не мора да значи дека ќе треба да чекаме тој целоснно да се сповреде за да влеземе во НАТО. Може ли договорот да вклучува, фази на пример, што мислите?

ПИСМА ОД ЛОНДОН Полнички, слабички, мода и бизнис

Оние што ги фрлија алиштата што ги носеа во осумдесеттите години – е па да им е криво, ако сакаат да ја следат тековната мода, ќе мора да купуваат ново и да си велат – е вакво слично имав.

Буркина Фасо

Ако станеме Горна Македонија ние не би можеле да станеме и Буркина Фасо, тој домеин веќе е зафатен, но би можеле да бидеме Буркина Ласо или, помакедонски: Буркина Ортома!

БОМБА НА МИЛЧИН Им го кажа она што го мислиме многумина!

Сум чул дека некои од младите маоисти во Владата, за постовите и настапите на Милчин коментирале - а бе што сака сега стариов?! Каков безобразлук! СДСМ, внимавајте, Владе Милчин зборува во името на многу што ги споделуваме неговите чувства!

Со оваа земјоделска политика, го испушивме!

СДСМ, очигледно, нема ни волја ни храброст за вистинска земјоделска земјишна реформа којашто, на среден и долг рок, ќе го оправат македонскиот, наводно, стратегиски сектор на земјоделието. Вака, најверојатно го испушивме!

Бојата е иста, во прашање се нијанси!

Многумина забележуваат и се вчудоневидени зошто денес во Македонија нема суштински изразени идеолошки разлики! Од реченото, логично произлегува дека и едните и другите припаѓаат на истото поимање на политиката. Боја иста, прашање се нијанси

НАЈЧИТАНИ