• 26 февруари 2018
  • Вести денес: 0

Проект Жан Моне. Убаво звучи. Добри намери и сиот тој џез... Но, да не заборавиме на тоа дека и патот кон пеколот е поплочен со добри намери. Затоа, Иво Вајгл би требало да одговори на неколку дополнителни прашања.

Да се потсетиме, две од двете најголеми кризи низ кои помина Македонија, беа разрешени на тлото на земјата. Конфликтот во 2001 година беше прекинат во Охрид. Таму се преговараше, а таму и се потпиша Охридскиот рамковен договор. Тешката политичка криза која кулминираше со масовни протести и барање за оставки во владата, се разреши со Пржинскиот договор 1, 2 и до пола 3. Крајно неправедно беше што беа зад затворени врати.

Поглавиците на политичките и етничките племиња пушеа луле на мирот далеку од очите на јавноста и решаваа проблеми на целата земја, а самите беа мотори на проблемите. Да не отвораме рани сега и да проценуваме колку тие договори се успешни, колку добро се спроведуваа(т) и што ќе се случеше тие да не беа потпишани. Поентата е дека беа потпишани на тлото на оваа земја, па нека беа и зад затворени врати.

Овој проект ми изгледа како да е спонзориран од чекмеџето на Груевски и компанија, обвинети во предметите на СЈО, сите со почетна буква „Т“. Затоа што, каква му е идејата на Вајгл? За потребите на Париските разговори да побара враќање на пасошот на Груевски?! Па тој ќе побара враќање на пасошите и на членовите на неговата банда, нели, неопходни за неговото учество во тие разговори?! Дали ова е една акробатска точка која ќе води кон амнестија на криминалот во земјава?

Ова со парискиов проект не изгледа никако освен како на обид да му се даде на Груевски уште еден пакет можности да се задржи на тронот на партијата кој десетици илјади членови му го нишаат овие денови. Проектот Жан Моне му овозможи на Груевски да ја одложи својата оставка, а дополнително ќе му даде можности да се извлече од политичката гилотина која Реформаторите ја полираат веќе неколку месеци.

Кому ќе му отвори врата Париз, а за кого херметички ќе ја затвори? Сигурно ќе ја отвори вратата за безброј шпекулации и полувистини. А демократската јавност ќе биде лишена од можноста да биде демократска и да знае тоа што, според сите стандарди и закони, мора да го знае и да учествува во тие процеси. Повторно ќе бидеме лишени од правото да знаеме што сѐ има во пакетот кој само „избраните“ ќе го отворат.

Значи, три прашања стојат отворени: Зошто Париз? Дали намерата е да му се врати пасошот на Груевски, како прво скалило кон амнестија на криминалците? Зошто јавноста во Македонија повторно е лишена од правото да знае сѐ за оваа нова иницијатива?
Еве, за почеток, да побараме Париз да се пресели во Македонија. Париски разговори во Вруток или Гиновци, зошто да не?

ОСТАНАТО ОД КОЛУМНИ

Македонската регионална политика - прилог кон потребата за нејзино подолгорочно дефинирање

На Балканот се создава нов (гео) политички распоред кој радикално за долг период ги менува политичките состојби и констелации од било кога во досегашната историја.

Заев конечно во елемент, „преторијанците“ во паника

Е баш јебитачно, што би рекол оној куртонот над куртоните – додека сите очекуваа премиерот да ја поддржи харангата против оние што го критикуваат, тој најави реконструкција на Владата.

Заев се враќа дома?!

Посебно бев лут што една искрена моја поплака до премиерот заврши неуспешно и со доза на одмазда од страна на критикуваниот, т.е. Извршителот. И тогаш се сетив на стих од познатиот албански поет Миѓени: „Трај ти петеле востаник!“ И траев.

Болниот има само една желба

НАТО никогаш нема да ги реши нашите сопствени проблеми со вмровскиот фашизам, со нефункционалните институции на државата, и, конечно, со нашата општествена декапацитираност да ги решаваме сопствените проблеми.

Скок од височина од балканскиот гроб

Во преговорите за името Македонија не го брани својот идентитет, туку го гради. Ова е најдлабокото проникнување во суштината на македонската тековна егзистенција. И во перспективите.

Чувство за навредување

Како тој убав манир престана да важи кога се во прашање Македонците? Дали некој помислува на нашите национални чувства и имаме ли ние право на нив?

Заложничка драма

Патот до пеколот е секогаш поплочен со добри намери, како што рече еден плочкар, кој не го сфати вицот.

Како „малиот Мицковски“ ја замислува политиката

Се плашам дека овој или кратко ќе трае или неславно ќе заврши. Можеби и двете.

Пачавра - писание

Оние 200 будали се чини се турнати напред само да ја брануваат јавноста и да ги оттргнат погледите од тајните планови и инфилтрации што се случуваат вон вниманието на критичката заедница. Тие се одамна прочитана книга-пачавра.

Корупција – темно петно на политиката

Како и сè друго и во оваа сфера постои друга страна од моралноста, која, без оглед за каков општествено-политички систем станува збор, и без оглед на исклучоците од правилото, се јавува како константа - Моќта опива!

НАЈЧИТАНИ