• 26 февруари 2018
  • Вести денес: 0

Последнава посета на Заев на Брисел мене ми личи како кога магаре ќе се покани на свадба: големината на комплиментите што му ги направија таму веројатно може да се спореди само со товарот на обврските со кои го нагрбија!

„Многу сме среќни со работата на новата влада. Сакаме да ја охрабриме Македонија да продолжи по патот на кој тргна. Подобрувањата и напредокот се извонредни. Очекуваме овој реформски процес кој го започна премиерот да продолжи“, изјави Жан Клод Јункер, претседателот на Европската комисија, највисокиот извршен функционер на Европската унија.

Јункер е човекот кој има политички инстинкт на „сериски убиец“ – тој формат, ако памтите, беше своевремено Хавиер Солана – кому денот му се состои од решавање на низа дребулии од континентална и глобална важност (Брегзит, на пример), а чиј речник знае така да засече (Атина ја снајде прединфарктна состојба заради споменувањето на зборот „Македонија“ во изјавата на Јункер!), што неговата синтакса со денови се анализира, бидејќи произведува политички плими и осеки надвор од природните законитости.

Ова не ќе да е на арно: сите жетони се ставени персонално на Заев, од неговиот успех зависи иднината на казиното Македонија.

Станува здодевно како македонскиот премиер, каде и да се појави, комплетно ги освојува симпатиите на соговорниците – гушкања, бакнувања, тапкања по рамо, па уште малку гушкања – како да сретнале некој таличен Том од чија харизма и позитивна енергија сакаат и тие малку да се огребат.

Тоа Македонија ја вивна во нова меѓународна орбита, каде очекувањата се, реално, поголеми од нашите можности. Односно, попрецизно, од можностите на оваа администрација, барем онака како што до сега таа ги манифестира. Јавноста, на бранови, се преокупира со суштински неважни теми – број на советници за односи со јавност, бизнис класи, честењето во ДИК, тука и таму по некое насилство итн., иако многумина ќе рипнат и ќе се размавтаат дека тоа, напротив, се најважните теми за обичните граѓани! – додека реформската агенда некако тера по бирократска инерција, со штиклирање празни коцки во табелите на планот 3-6-9.

Недостасува некако координација, енергија, решителност, оти знаете како велат: од празна пушка се плашат двајца, и оној што ја држи и оној кон кого е насочена.

Но, можеби, Европа и САД разбираат подобро од нас дека е дојдено време за охрабрување, наместо за декуражирање, за сопствено стегање на евро-атланстските редови со преостанатите земјички од Балканот, како што на времето малку се „замижа“ кога ЕУ се прошири кон Бугарија и Романија, односно дека реформите ќе се спроведуваат за време, а не пред отворањето на процесот за преговори за приклучување кон Унијата.

Во политиката треба и малку среќа да се има, а овој Заев, к’сметлија, како да е фрлен на буниште.

А и „турскава серија“ од 101 епизода од случувањата со ВМРО-ДПМНЕ веќе не се издржува: во најновово продолжение, Љубчо Георгиевски најавува враќање на чело на својата некогашна партија! Она го превари, али он уште ја сака, све би дал да се освети на нејзиниот швалер со кого сакаа да го искључат од семејното наследство, али он не знае дека е трудна и дека бабата му има фрлено клетва до трето колено! Па, па, па, цела нација едвај чека вести секоја вечер да види дали ќе се случи абортус или он ќе го посвои детето откако швалерот ќе заврши у затвор… Бидаииии! 

 

 

извор: Цивил медиа

ОСТАНАТО ОД КОЛУМНИ

Македонската регионална политика - прилог кон потребата за нејзино подолгорочно дефинирање

На Балканот се создава нов (гео) политички распоред кој радикално за долг период ги менува политичките состојби и констелации од било кога во досегашната историја.

Заев конечно во елемент, „преторијанците“ во паника

Е баш јебитачно, што би рекол оној куртонот над куртоните – додека сите очекуваа премиерот да ја поддржи харангата против оние што го критикуваат, тој најави реконструкција на Владата.

Заев се враќа дома?!

Посебно бев лут што една искрена моја поплака до премиерот заврши неуспешно и со доза на одмазда од страна на критикуваниот, т.е. Извршителот. И тогаш се сетив на стих од познатиот албански поет Миѓени: „Трај ти петеле востаник!“ И траев.

Болниот има само една желба

НАТО никогаш нема да ги реши нашите сопствени проблеми со вмровскиот фашизам, со нефункционалните институции на државата, и, конечно, со нашата општествена декапацитираност да ги решаваме сопствените проблеми.

Скок од височина од балканскиот гроб

Во преговорите за името Македонија не го брани својот идентитет, туку го гради. Ова е најдлабокото проникнување во суштината на македонската тековна егзистенција. И во перспективите.

Чувство за навредување

Како тој убав манир престана да важи кога се во прашање Македонците? Дали некој помислува на нашите национални чувства и имаме ли ние право на нив?

Заложничка драма

Патот до пеколот е секогаш поплочен со добри намери, како што рече еден плочкар, кој не го сфати вицот.

Како „малиот Мицковски“ ја замислува политиката

Се плашам дека овој или кратко ќе трае или неславно ќе заврши. Можеби и двете.

Пачавра - писание

Оние 200 будали се чини се турнати напред само да ја брануваат јавноста и да ги оттргнат погледите од тајните планови и инфилтрации што се случуваат вон вниманието на критичката заедница. Тие се одамна прочитана книга-пачавра.

Корупција – темно петно на политиката

Како и сè друго и во оваа сфера постои друга страна од моралноста, која, без оглед за каков општествено-политички систем станува збор, и без оглед на исклучоците од правилото, се јавува како константа - Моќта опива!

НАЈЧИТАНИ