• 22 февруари 2018
  • Вести денес: 104
Плусинфо17:17 03 ноември 2017 ● Прочитано 8589

Милијарди долари се трошат во секој изборен циклус за рекламирање, што претставува лавовски дел од парите во американската политика. Во организираните кампањи се поминува безброј часови во контакти со гласачите во надеж дека ќе се придобијат потенцијални поддржувачи, пишува Арон Блејк за Вашингтон пост.

Една нова студија покажува дека тоа во голема мера е губење време и пари - или нешто слично на тоа.

Студијата на Џошуа Л. Кала од Универзитетот во Калифорнија и Дејвид Е. Брукман од Универзитетот Стенфорд ги оспорува некои од најраспространетите претпоставки за политичките кампањи - почнувајќи, прво и основно, од идејата дека обидот да се убедат гласачите со кампањи е добро искористено време и ресурси. (Краток опис на студијата може да се најде тука.)

Авторите на студијата комбинирале 40 постоечки експерименти за ефектот од убедувањето преку реклами и контакти во кампањи, а потоа додале и девет нивни опширни нови студии. Новите истражувања биле направени за време на изборите во 2016 со работната група Working America, подружница на AFL-CIO.

Кој бил нивниот заклучок? Рекламирањето и контактите во кампањите речиси немаат мерливо влијание, барем на општите избори.

- Најдобрата проценка за ефектот од убедување на гласачите преку контакти во кампањи и рекламирање - како што се пораките, телефонските повици и агитирањето - за избор на кандидати во Америка на општите избори е нула - пишуваат Кала и Брукман. „Нашата најдобра претпоставка за онлајн и телевизиското рекламирање исто така е нула, но има помалку докази“ за овие случаи.

Постојат неколку исклучоци од ова. Првиот е дека убедувањето е сè уште возможно во прелиминарните избори за конвенциите, каде што гласачите не се толку врзани партиски. Авторите на студијата велат дека исто така е можно успешно да се таргетираат „џебовите“ на гласачите кои се идентификувани како лесно убедливи - како што се поддржувачите на абортус, кои беа убедени од републиканскиот противник на абортуси во трката за Сенат во Орегон во 2008. Исто така утврдено е и дека убедувањето е можно на почетокот од општите избори, но дека тоа се губи како се приближува терминот за гласање. Ова, според авторите, создава илузија дека убедувањето има влијание.

Авторите на студијата утврдиле дека комбинацијата на сите експерименти укажува на тоа дека „најоптимистичката проценка“ е дека контактите во кампањата помагаат да се убеди само 1 на 175 гласачи. Нивната сопствена проценка е поблизу до 1 на 800 – „всушност нула“.

Дали тоа значело дека кампањите во основа се губење време, па? Не баш. Кала и Брукман објаснуваат дека тоа не значи дека убедувањето воопшто не може да биде ефективно, туку само дека можеби е време повторно да размислиме како кампањите да бидат поуспешни. Тие исто така наведуваат дека контактите можат да придонесат и за други цели, како што е одѕивот на гласачите:

Да бидеме јасни, нашиот аргумент не е дека кампањите, воопшто кажано, не се важни. На пример, кандидатите можат да ја одредат содржината на интересот на избирачите со менување на своите позиции, стратешки откривајќи одредени информации и влијание врз нарациите на медиумите - динамика која не ја засега анализата, но може да да го засега рекламирањето. Кампањите исто така можат ефикасно да ја стимулираат излезноста на гласачите. Нашиот аргумент не е дека кампањите не влијаат на општите избори на било кој начин, туку дека нема никаков суштински ефект од убедувањето при директните контакти со гласачите и рекламирањето за исходот на изборите.

Доколку кандидатите и водечките експерти за кампањи ги прифатат и всушност се согласат со овие заклучоци, тоа може да доведе до огромна промена на начинот на кој се спроведуваат политичките кампањи во САД. Ефективноста на ТВ-рекламирањето е во основа евангелие во овој момент, а купувачите на реклами и консултантите за медиуми се некои од најуспешните и доброплатени учесници во политичкиот процес. Идејата дека нивниот производ всушност не може да ги убеди луѓето сигурно ќе наиде кај нив на скептицизам и отпор.

Но, авторите тврдат дека нивните заклучоци можеби не се премногу шокантни за експертите.
- Овој наод може да помогне во објаснувањето зошто кампањите се повеќе се фокусираат на поттикнување на ентузијазмот на постојните поддржувачи, наместо да посегнат преку партиските линии за да освојат нови поддржувачи - пишуваат авторите.

Бинго. Мала тајна е дека има се помалку и помалку гласачи кои може да се убедат во нашиот се пополаризиран политички процес, но оваа студија покажува дека дури и тие на кои може да се влијае не се убедуваат со реклами и контакти. Парите потрошени за тие цели би можеле подобро да се употребат за одѕив на гласачите или некои други напори.

Многумина од нас се потсмеваа на помислата дека Доналд Трамп би можел да победи за претседателската функција со привлекување на 35 до 40 проценти од граѓаните одбегнувајќи ги потрадиционалните методи на водење кампања - вклучувајќи ги ТВ-рекламите и контактите. Можеби тој беше само пред своето време.

 

Подготви: А.Ј.

Преземањето на оваа содржина или на делови од неа без непосреден договор со редакцијата на Плусинфо значи експлицитно прифаќање на условите за преземање, кои се објавени тука.



ОСТАНАТО ВО РУБРИКАТА

Интелектуалец во политиката

Визиите и идеите се убава работа, но треба да бидат осведочени со конкретни дела и начин на однесување.

Во пресрет на изборите во Унгарија: Орбан се расфрла со националистички пароли

Последниве недели во своите говори тој сè пожестоко ги повторува тезите кои многумина ги оценуваат како изразито националистички и расистички.

Њујорк тајмс во Косово: Десет мрачни години од прогласувањето на независност

- Ќе се разбудиш едно утро, ќе се погледнеш во огледало и ќе сфатиш дека плимата на историјата те прегазила - Ричард Холбрук му рече на Ивановиќ.

Тешки зборови во Минхен

На Минхенската конференција за безбедност според учесниците можеше да се види: времињата се несигурни како што одамна не биле.

Типичниот член на Конгресот на САД е 12 пати побогат од типичното американско домаќинство

Во 2015 година просекот на богатството во американскиот Конгрес бил најмалку 1,1 милион долари.

НАЈЧИТАНИ